Spotkanie ze Stanisławem Wyspiańskim - relacja

Spotkanie ze Stanisławem Wyspiańskim – relacja

14.10.2018 – warsztaty w Krakowie, nasz cel – spotkanie ze Stanisławem Wyspiańskim.

 Muzeum Narodowe w Krakowie przygotowało wystawę poświęconą Stanisławowi Wyspiańskiemu w 110 rocznicę śmierci.

Wieszcz Młodej Polski, uczeń i pomocnik Jana Matejki zaniepokojony historią Polski, genialny poeta i malarz, dramaturg, dekorator i projektant wnętrz, architekt, człowiek zakochany w Krakowie, obrońca i opiekun jego pamiątek i zabytków, indywidualista i prekursor – artysta wszechstronnie utalentowany, twórczy, przez całe życie łączący różne dziedziny sztuki, czasem szokujący i niezrozumiały. Takiego poznaliśmy podczas naszej wędrówki po salach Muzeum. Nasze odczucia to nie tylko zachwyt, ale też zaduma nad wielkością człowieka. Ile można stworzyć swoją pracą, ile Wyspiański pozostawił po sobie śladów podziwianych po dzień dzisiejszy, przede wszystkim w ukochanym przez siebie Krakowie. A żył tylko 38 lat!

Zakończeniem wycieczki było odwiedzenie Panteonu Narodowego ,,Na Skałce”, gdzie znajduje się sarkofag  Stanisława Wyspiańskiego.

Wawel i Skałka – tak bardzo związane z naszą historią, połączone Traktem Królewskim, świadkowie wydarzeń. Chciałoby się  wędrować ulicami Krakowa i szukać i podziwiać i przypominać dzieje naszej Ojczyzny. Może powtórzymy wycieczkę śladami historii?

100-na rocznica odzyskania niepodległości Polski.

Na zakończenie fragment z „Wesela” Stanisława Wyspiańskiego, rozmowa Poety z Panną Młodą (akt III, scena XVI). Czasy Wyspiańskiego to okres zniewolonej Polski. W tym fragmencie widać patriotyzm Autora:

– Od tańcenia takem osłabła…Śniło mi się, że siadam do karety, a oczy mi się kleją – o rety. –

Śniło mi się, że siedze w karecie i pytam się, bo mnie wiezą przez lasy,przez jakiesi

murowane miasta – -„a gdziez mnie, biesy, wieziecie?”a oni mówią: „do Polski” -A kaztyz

ta Polska, a kaz ta”. Pon wiedzą”.

– Po całym świecie możesz szukać Polski, panno młoda, i nigdzie Jej nie najdziecie.

– To może i szukać szkoda.

– A jest jedna mała klatka – o, niech tak Jagusia przymknie rękę pod pierś.

– To zakładka gorseta, zeszyta trochę przyciaśnie.

– – – A tam puka ?

– I cóż za tako nauka ? Serce – ! – ?

A to Polska właśnie.

/ZG./

Warsztaty zrealizowane w ramach projektu „ZDOLNI  DO  KULTURY” dofinansowanego ze środków Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego.

MKiDN1